Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

Przemijania się boję. Przywołuje mi na myśl twarze starych grobów. Zimne i puste pokoje, bibeloty po tych, którzy odchodzą. Na zawsze i na pewno. Czas, który bywa katem i morduje. Wszystko to upływ. Raz głośno, za chwilę po cichu.
Więc musimy pogodzić się z przemijaniem. Z tym, że czas nie będzie miał wiecznie czasu. Dla jednej z wielu miłości. I na dla nas. Bo wszystkie pociągi jadą tylko w jedną stronę.

— Kaja Kowalewska/ Siedem grzechów głuchych
Reposted frommesoute mesoute

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl